De één heeft een blog voor het uitdragen van een ideaal, voor de ander staan commerciële aspecten centraal. Blogs zijn hiermee een geschikt marketingtechnisch medium en het doel van deze blogs is dan ook om op een zo effectief mogelijke manier te communiceren en in contact staan met de buitenwereld. Effectief communiceren staat ook bij Hollands Handelen centraal als het gaat om de relatie met de klant. In overleg worden de gezamenlijke doelen geformuleerd en voor de best mogelijke implementatie van deze doelen gekozen.
Dat het hebben van een blog ook zeer effectief kan zijn voor politieke doeleinden, kwam vorig jaar tijdens de verkiezingstijd naar voren. Door het dagelijks bloggen is de burger op de hoogte van alle activiteiten van politici en hun politieke idealen. Volgens velen is een blog een ideaal medium voor persoonlijke imagebuilding. Spelen de politici hiermee in op de hedendaagse behoefte, waarbij het volgen van andermans leven centraal staat?
Die trend werd enkele jaren geleden ingezet met Big Brother, waar een aantal mensen werden opgesloten in een huis en we 24/7 ‘aapjes konden kijken’. Vandaag de dag kunnen we met behulp van de hedendaagse techniek op de hoogte blijven van het dagelijks leven van politici. Of toch niet?
Is John de Mol in het geval van Big Brother verantwoordelijk en heeft de overheid nu de regie als het gaat om de weblog van politici?
Op de internetsite van Nu.nl stond nog niet zo lang geleden het volgende bericht met betrekking tot de blog van politici: “Kabinetsleden mogen hun weblogs niet meer gebruiken voor partijpolitieke doeleinden of voor ‘persoonlijke imagebuilding’.” Daarnaast mogen ministers en staatssecretarissen hun blogs alleen gebruiken om te spreken over hun eigen beleidsterreinen en moet alles in lijn zijn met de kabinetsbeleid.
Het kabinet probeert naar mijn mening een scheidslijn te creëren, waarbij de “politieke kleur” van een politicus buiten beschouwing zou moeten worden gelaten in een weblog. Maar is het stellen van een grens eigenlijk wel mogelijk? Welke gevolgen brengt dit besluit met zich mee?
Door het invoeren van het nieuwe besluit wil het kabinet ervoor zorgen dat allen op één lijn zitten. Uitspraken in overeenstemming met het gewenste beleid, oftewel stabiliteit binnen de politiek creëren. Deze stabiliteit is noodzakelijk, echter de werkelijke mening van een politicus bestaat uit een verweven optelsom van politieke kleur en persoonlijke mening. Hier ligt het probleem. Als het gaat om politieke vraagstukken dan zal volgens het besluit iedere uitspraak ‘kabinetsgekleurd’ moeten zijn. Voor de persoonlijke mening van de desbetreffende politicus moet de burger naar de ‘persoonlijke blog’. De burger wil duidelijkheid en eerlijkheid over het beleid van de overheid. Naar mijn mening zorgt de overheid door het invoeren van een lijn alleen maar voor verwarring. Duidelijkheid en eerlijkheid zijn binnen iedere organisatie, de samenleving en bij ons van belang.
Welk beleidsterrein een politicus ook heeft, een blog zal altijd gekleurd zijn, bewust of onbewust. De persoonlijke mening van een politicus zal altijd verweven zijn in zijn of haar ‘politieke mening’. Gelukkig maar, want ook politici zijn toch echt mensen.